human hair wigs clip in hair extensions human hair weave

ZKK

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne: definicja

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne są rodzajem terapii pedagogicznej , ukierunkowanej na korygowanie i kompensowanie zaburzeń psychoruchowych dziecka jako jednej ze szczególnie ważnych przyczyn niepowodzeń w przedszkolu lub szkole. Zajęcia dedykowane są głównie dzieciom, którym brak opanowania pewnych umiejętności utrudnia prawidłowy rozwój. Grupa, w której odbywają się zajęcia powinna być niewielka, najbardziej pożądana to kilkuosobowa, do pięciu osób, gdyż mała liczebność podnosi efektywność zajęć. Powinna być tworzona w oparciu o wiek uczestników oraz o konkretne zaburzenia rozwojowe. Zajęcia mają za zadanie rozwijać oraz aktywizować funkcje osobowościowe i intelektualne uczniów,  pomóc im w pełni uczestniczyć w procesie dydaktyczno-wychowawczym. Zajęcia są prowadzone przez nauczycieli mających specjalne przygotowanie w obrębie terapii pedagogicznej.

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne skierowane są do dzieci wymagających indywidualnego podejścia, łatwo rozpraszających się, nieśmiałych, z dysleksją rozwojową (dysleksja, dysortografia, dysgrafia).  Są polecane także uczniom, którzy mają zaburzenia funkcji wzrokowych, słuchowych czy ruchowych. Jednym słowem do wszystkich dzieci, którym zaburzenia rozwojowe utrudniają opanowanie danych umiejętności, uznawanych za podstawowe . Podczas spotkań naucztciel stara się aktywizować swoich podopiecznych. Terapia będzie skuteczna zarówno w przypadku uczniów z brakami rozwojowymi w sferze percepcyjno-motorycznej, jak i z zaburzeniami w sferze emocjonalno-społecznej. Podczas zajęć uczniowie uczą się nowych rzeczy i doskonalą umiejętności, które już zdobyły, umacniają wiarę we własne możliwości i są zachęcane do większej samodzielności.

Cele zajęć korekcyjno kompensacyjnych

Kluczowym celem zajęć korekcyjno-kompensacyjnych jest pomoc uczniowi w pokonaniu trudności uniemożliwiających mu uzyskiwanie dobrych wyników w przedszkolu lub szkole. Prowadzący zajęcia nauczyciele korzystają z różnorodnych metod wspomagania rozwoju psychofizycznego, by osiągnąć najlepsze wyniki w pomocy dzieciom.

W czasie zajęć wykorzystywane są najnowsze metody wspomagania rozwoju psychofizycznego, poprawy efektywności przyswajania treści programowych, korygowania i kompensowania zaburzeń funkcji poznawczych. 

 Nauczyciele pomagają w zdobywaniu jednych z bardziej podstawowych umiejętności: naukę czytania, pisania, liczenia poprzez:

ćwiczenie poprawy koncentracji uwagi na danej czynności, spostrzegawczości ,ćwiczenie poprawy pamięci i logicznego myślenia ,doskonalenie sprawności ruchowej, polepszanie funkcji wzrokowej wraz z funkcją orientacji przestrzennej, usprawnianie funkcji słuchowej, doskonalenie sprawności manualnej, kształtowanie umiejętności porównywania, segregowania i samokontroli, poprawę umiejętności czytania, usprawnianie integracji percepcyjno-motorycznej, doskonalenie umiejętności pisania, poprawę umiejętności liczenia wraz wykonywaniem średniej trudności działań matematycznych, ulepszanie umiejętności stosowania poprawnej ortografii.

Analiza i synteza - ogół czynności dokonywania rozkładu całości na poszczególne elementy składowe oraz scalania tych elementów w całość.

Analiza głoskowa - umiejętność rozkładania słów na poszczególne  elementy składowe (głoski).

Analiza sylabowa - umiejętność rozkładania słów na sylaby.

Błędy specyficzne - błędy typowe, charakterystyczne dla dysleksji rozwojowej, symptomatyczne dla różnych przyczyn ich powstania, zależne od tego, jaka funkcja rozwija się nieprawidłowo (np. dodawanie, podwajanie liter, mylenie liter o podobnych kształtach, czy przestawianie kolejności liter).

Deficyty rozwojowe - inaczej dysfunkcje, parcjalne lub fragmentaryczne zaburzenia rozwoju psychomotorycznego - opóźnienie rozwoju psychomotorycznego, wolniejsze tempo rozwoju określonych funkcji.

Funkcje poznawcze – zespół procesów, dzięki którym odbieramy informacje z otoczenia oraz stosunki między nimi ( odzwierciedlamy w naszej psychice to, co nas otacza) – należą tu: uwaga, pamięć, wrażenia i spostrzeżenia wzrokowe, słuchowo-językowe, dotykowe, kinestetyczne, orientacja w schemacie ciała i w kierunkach w przestrzeni.

Inteligencja ogólna – jest to zdolność przystosowania się do okoliczności dzięki dostrzeganiu abstrakcyjnych relacji, korzystaniu z uprzednich doświadczeń i skutecznej kontroli nad własnymi procesami poznawczymi. W jej skład wchodzą: Inteligencja werbalna – obejmuje funkcjonowanie słowno-pojęciowe, bada procesy pamięci oraz umiejętność posługiwania się wiedzą nabytą w ciągu życia, Inteligencja niewerbalna – obejmuje funkcjonowanie przestrzenno-spostrzeżeniowe, bada głównie zdolność myślenia logicznego, w oparciu o konkrety – materiał spostrzegany wzrokowo.

Myślenie przyczynowo-skutkowe - umiejętność określenia kolejności wydarzeń, porządkowania ich, ocenienia co jest skutkiem a co przyczyną

Koordynacja wzrokowo-ruchowa - współdziałanie, zharmonizowanie funkcji wzrokowych i ruchowych.

Lateralizacja jednorodna - dominacja czynności ruchowych jednej ze stron ciała.

Lateralizacja lewostronna - dominacja lewej strony ciała; lewej ręki, oka i nogi.

Lateralizacja prawostronna - dominacja prawej strony ciała; prawej ręki, oka i nogi.

Lateralizacja nieustalona - brak dominacji określonej strony ciała, wyraża się jako oburęczność, obuoczność itd.

Motoryka duża - sprawność ruchowa całego ciała (utrzymanie równowagi ciała, koordynacja ruchów kończyn podczas biegania, skakania itd.).

Motoryka mała (motoryka rąk) - sprawność ruchowa rąk w zakresie szybkości ruchów i ich precyzji.

Pamięć mimowolna (mechaniczna) - zdolność do przyswajania wiedzy w sposób mimowolny, nieuświadomiony.

Pamięć wzrokowa - zdolność do utrwalania i przypominania informacji wizualnej i dzięki temu przyswajania wiedzy.

Pamięć słuchowa - zdolność do utrwalania i przypominania informacji dźwiękowej i dzięki temu przyswajania wiedzy.

Pamięć sekwencyjna - zdolność do przyswajania, utrwalania i przypominania sekwencji cyfr, nazw (np. nazw pór dnia, roku, posiłków).

Rozwój psychoruchowy - całość procesów psychicznych (intelektualnych, orientacyjno-poznawczych oraz motorycznych), rozwijających się harmonijnie.

Rozwój psychoruchowy nieharmonijny – zakłócenia tempa rozwoju poszczególnych sfer, np. niektóre sfery rozwijają się w przeciętnym tempie, podczas gdy inne rozwijają się z opóźnieniem lub przyśpieszeniem.

Rozwój psychoruchowy zaburzony – zakłócenia rozwoju ze względu na tempo, rytm oraz dynamikę.

  • Analiza i synteza:
    Analiza - ogół czynności dokonywania rozkładu całości na poszczególne elementy składowe,
    Synteza - ogół czynności dokonywania scalania poszczególnych elementów w całość,
  • Analiza głoskowa – umiejętność rozkładania słów na głoski,
  • Analiza sylabowa – umiejętność rozkładania słów na sylaby,
  • Błędy specyficzne – błędy typowe, charakterystyczne dla dysleksji rozwojowej, będące jej symptomami,
  • Dostosowanie wymagań – egzekwowanie wiedzy i umiejętności, które uwzględniają możliwości i ograniczenia dziecka, a więc słabe oraz mocne strony rozwoju dziecka,
  • Integracja percepcyjno-motoryczna – prawidłowe współdziałanie funkcji percepcyjno-motorycznych (wzrokowych, słuchowo-językowych i ruchowych) w czynności czytania i pisania,
  • Koordynacja wzrokowo-ruchowa – współdziałanie funkcji wzrokowych i ruchowych, współpraca oka i ręki,
  • Leworęczność ukryta – używanie podczas pisania prawej ręki, podczas gdy w rzeczywistości lewa ręka jest wiodąca,
  • Orientacja przestrzenna – orientacja w lewej i prawej stronie ciała oraz w kierunkach przestrzeni: w lewo, w prawo, wyżej, niżej, w przód, w tył,
  • Percepcja wzrokowa - analiza i synteza wzrokowa, postrzeganie i różnicowanie kształtów, rejestracja położenia przestrzennego elementów. Dzieci mają trudności w rozpoznawaniu i nazywaniu przedmiotów na ilustracjach, w rozumieniu treści przedstawionych graficznie, opisują ilustrację w sposób ubogi, rozpoznają małą liczbę szczegółów, wykonane przez nie rysunki są ubogie i prymitywne,
  • Rozwój psychoruchowy – całość procesów psychicznych (intelektualnych, orientacyjno-poznawczych oraz motorycznych), rozwijających się harmonijnie,
  • Rozwój psychoruchowy nieharmonijny (dysharmonijny) – zakłócenia tempa rozwoju poszczególnych sfer (procesów orientacyjno-poznawczych oraz motorycznych), np. niektóre sfery rozwijają się w przeciętnym tempie, podczas gdy inne rozwijają się z opóźnieniem lub przyspieszeniem,
  • Rozwój psychoruchowy zaburzony – zakłócenia rozwoju ze względu na tempo (rozwój opóźniony, przyspieszony), rytm rozwoju (częściowo opóźniony lub/i przyspieszony) oraz dynamikę (rozwój nierównomierny w kolejnych okresach życia, o różnym tempie),
  • Ryzyko dysleksji – obecność symptomów dysharmonijnego rozwoju psychoruchowego dziecka, które zapowiadają wystąpienie dysleksji rozwojowej,
  • Sprawność manualna obniżona – opóźnienie, bądź nieprawidłowy rozwój motoryki rąk, objawiający się opóźnieniem rozwoju praksji oraz małą precyzją drobnych ruchów,
Strona wykonana przez Pixelar - strony internetowe dla firm